sickness_society

ถนนมิตรภาพ ๒๔ - Vespa diary : ติดปีกให้ชีวิต

ประจำวันจันทร์ที่ ๒๐ กันยายน ๒๕๕๓

พออ่าน  “vespa diary” จบ ถึงขนาดต้องเข้าไปดูรูปภาพของเวสป้าในเว็บไซต์ เลยเถิดไปจนถามไถ่เรื่องราคา ค่าใช้จ่าย

ผลลัพธ์พบว่า ราคาค่างวดมันก็มากเอาโขอยู่ ความฝันลมๆ แล้งๆ ติดกิเลสจางหายไป อีกทั้งเรื่องซ่อมแซมหรือเพิ่มเติมอะไรในภายหลังนั้น ก็ห่างไกลจากความสามารถเหลือเกิน หากเกิดเหตุสุดวิสัยกับจักรยานยนต์ขึ้นมาในวันใดวันหนึ่ง คงงมโข่งหาวิธีซ่อมลำบากเอาการ อีกทั้งค่าใช้จ่าย ก็คงมากล้น กับพาหนะ “แนวๆ” อย่างนี้

สรุปท้ายสุดก็ได้ว่า เรื่องราวในหนังสือทำให้ “บ้า” ได้ขนาดนี้เชียวหรือ

แม้จะเป็นเพียงชั่ววูบ แต่ก็คลับคล้ายคลับคลาว่าจะจริงจังในที

หนังสือว่าด้วยเรื่องของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ตัดสินใจขับจักรยานยนต์คู่ใจไปงานแต่งงานของเพื่อน

จากกรุงเทพฯ ถึงระนอง

สิริระยะทางรวม “ไป-กลับ” ราว 600 กิโลเมตร

เดินทางลำพัง หนึ่งคน หนึ่งคัน กับระยะเวลา 5 วัน

ค่ำที่ไหน หาที่นอนที่นั่น เห็นที่ไหนสวย งวดแวะชมที่นั่น ขับรถดูเมือง จดบันทึก วางแผนค่าใช้จ่าย ระยะทาง เติมน้ำมัน กินข้าง อย่างรัดกุม

เดินทางนานเนิ่น เพื่อนที่จะพบเจ้าบ่าวเจ้าสาวเพียงแค่ครึ่งชั่วโมง

ตลอดระยะทาง บนอานเดียวดาย แล่นอยู่บนถนน บางช่วงรถคู่ทุกข์คู่ยากก็ทำท่าจะไม่สบาย บางครั้งก็อารมณ์ดี แล่นฉิว ไม่มีประท้วง

จริงๆ แล้วก็เหมือนเป็นบันทึกธรรมดา แต่ภาพประกอบและภาพวาดเสริมแต่งเรื่องราวได้เป็นอย่างดี

ผู้เขียนมีการวางแผน ทำให้สนุกไปกับเรื่องราว และความกล้าบ้าบิ่นที่จะลุกขึ้นมาทำอะไรอย่างที่ใครไม่คาดถึง ชวนให้หนังสือเล่มนี้มีเสน่ห์ สร้างแรงบันดาลใจให้กับคนที่ได้อ่าน

การเดินทางไปงานแต่งงาน นอกเหนือจากบรรลุวัตถุประสงค์ในเบื้องต้นแล้ว สิ่งที่ได้รับมานั้น เป็นประสบการณ์ เป็นความประทับใจ วิวทิวทัศน์ ธรรมชาติ แง่มุมต่างๆ ที่ไม่ได้พบเห็น เมื่อนั่งในรถที่มีแอร์

ลองคิดภาพเราขับรถร้องเพลงไปตามถนน ได้เห็นผู้คนมากมาย จอดรถลงเล่นทะเล ได้เจอผู้คนเก่าๆทักทายสายลม คุยกับธรรมชาติสองข้างทาง – เรียกความสุขได้หรือเปล่า

และที่สำคัญคือ ได้ฝ่าข้าม ”ความกลัว” ที่อยู่ในหัวใจ

เท่านี้ก็มีน้ำหนักมากพอ ที่ชายคนหนึ่ง จะเดินทางเด็ดเดี่ยว ทำตามความต้องการ ของ “หัวใจอันอิสระ” และ “หน้าที่ของเพื่อนผู้หวังดี”

โดย ชีวิตสำมะหาอันใด 

Sillyfake.exteen.com